Het einde van de DMO?
Column Destidata
Tijdens het Trendcongres Toerisme in Deventer sprak Signe Jungersted over The End of the DMO as We Know It. Een prikkelende titel. En eerlijk gezegd bleef die nog wel even hangen. Niet omdat ik denk dat DMO’s verdwijnen. Maar wel omdat ik denk dat onze rol fundamenteel verandert.
VVV Texel bestaat inmiddels 128 jaar. Dat is niet omdat we altijd hetzelfde hebben gedaan. Integendeel. We hebben ons steeds opnieuw aangepast aan een veranderende wereld.
Van informatieverstrekker naar marketeer. Van marketeer naar destinatiemanager. En vandaag staan we opnieuw voor een nieuwe stap.
Want de uitdagingen waar bestemmingen voor staan, worden steeds complexer. De vraag is niet alleen hoe we bezoekers aantrekken, maar ook hoe we de kwaliteit van bestemmingen behouden. Hoe beschermen we wat bezoekers waarderen? Hoe houden we lokaal ondernemerschap sterk? En hoe zorgen we dat economische waarde ook lokaal landt?
De vraag is dan niet langer hoe je meer bezoekers aantrekt. De vraag is: welke toekomst help je mogelijk te maken?
Dat vraagt ook iets van DMO’s. We kunnen ons niet beperken tot campagnes, websites en bezoekersaantallen. De keuzes die wij maken over positionering, doelgroepen en merkontwikkeling hebben invloed op de ontwikkeling van een bestemming.
Wie je uitnodigt, bepaalt mede wat een plek wordt.
Lange tijd konden DMO’s zich vooral richten op groei. Meer bezoekers, meer overnachtingen, meer bestedingen. Vandaag ligt de uitdaging anders. Niet omdat groei verkeerd is, maar omdat bestemmingen steeds vaker worden geconfronteerd met de gevolgen van hun eigen succes. Daardoor wordt de vraag belangrijker welke bezoekers je aantrekt, wanneer ze komen en welke bijdrage zij aan een bestemming leveren.
Op Texel proberen we die verantwoordelijkheid serieus te nemen. Daarom zijn we gestart met Texel 2075. Samen met ondernemers, inwoners, maatschappelijke organisaties en andere partners verkennen we een ogenschijnlijk simpele vraag: wat voor eiland willen we zijn?
Niet volgend jaar. Maar over vijftig jaar. Welke keuzes maken we vandaag? Welke gevolgen hebben die voor de natuur, de economie en de leefbaarheid? En wat betekenen die keuzes voor de manier waarop wij Texel positioneren en vermarkten?
Dat zijn geen comfortabele vragen. Ze dwingen ons verder te kijken dan de waan van de dag. Soms ook verder dan onze eigen belangen.
Dat vraagt ook iets van onze sector. Durven we het gesprek te voeren over kwaliteit in plaats van alleen over kwantiteit? Zijn we bereid om verder te kijken dan alleen de resultaten van volgend seizoen? Accepteren we dat marketingkeuzes invloed hebben op de richting waarin een bestemming zich ontwikkelt?
Toch denk ik dat juist daar de toekomst van DMO’s ligt. Niet als organisatie die uitsluitend bezoekers aantrekt. Niet als organisatie die alle antwoorden heeft. Maar als organisatie die verschillende belangen bij elkaar brengt. Dit helpt inzichtelijk te maken wat de gevolgen van keuzes kunnen zijn. Die kennis van bezoekers, markten en trends brengt het bredere gesprek over de toekomst van een bestemming voort. En die vervolgens de consequenties van die keuzes durft te vertalen naar positionering, doelgroepkeuzes en marketing.
Misschien is dit inderdaad het einde van de DMO zoals we die kennen. Maar als dat zo is, dan zie ik dat zeker niet als een einde. Ik zie het als het begin van een veel interessantere rol. &
