Minister met vlag en wimpel door eerste Kamerdebat Gastvrijheidseconomie

Nieuwe commissie legt Kamp geen strobreed in de weg

Minister Kamp van Economische Zaken kwam afgelopen woensdag vrij eenvoudig door het eerste Kamerdebat over de gastvrijheidseconomie. De bijna geheel nieuwe commissie stelde de minister totaal niet voor problemen. Alleen Erik Ziengs (VVD) is een oude bekende op dit dossier maar hij gaat het zijn eigen minister natuurlijk niet moeilijk maken. Ondanks het feit dat er maar drie punten op de agenda stonden, gaven die wel aanleiding tot een stortvloed aan onderwerpen. En als we de afgelopen jaren één ding hebben geleerd dan is het wel dat focus op slechts enkele belangrijke dossiers scherpte aan het debat geeft. Daar was woensdagmiddag in de Tweede Kamer totaal geen sprake van toen het nieuwe Kabinet voor het eerst met de Tweede Kamer over de gastvrijheidseconomie sprak.

Het debat wapperde alle kanten op en de flegmatieke Kamp gaf blijk van een goede dossierkennis en wist alle vragen van de Kamerleden te pareren. Dat lag voor een groot deel aan de Kamerleden zelf die weinig scherpte in het debat legden en de minister volop kansen gaf aan de echte vraagstelling te ontsnappen. En een ervaren minister als Kamp moet je natuurlijk geen eenvoudige ontsnappingsroute aanbieden, die heeft voor wel hetere vuren gestaan. Illustratief was daarbij de discussie rond de landelijke fiets- en wandelroutes. De oproep van de Kamerleden om als rijksoverheid weer een rol te nemen in de landelijke routestructuren kon niet op sympathie van de minister rekenen. Hij vond dat een prima taak voor de provincies die binnen het IPO de samenhang maar moeten zien te vinden. Dat ze hier geen punt scoorden hadden de Kamerleden volledig aan zichzelf te wijten. Ze maakten totaal niet duidelijk het hier om landelijke routes ging die tijdens de vorige kabinetsperiode vanwege de herstructurering van de ILG-gelden ten onrechte bij de provincies op het bordje zijn gekomen. Eén provincie doet al niet mee en we lopen het risico dat als er meer provincies afhaken een zorgvuldig opgebouwde routestructuur binnen enkele jaren uit elkaar valt. De minister kwam hier eenvoudig weg door te stellen dat wandel- en fietsroutes een regionale verantwoordelijkheid zijn. De Kamerleden verzuimden hier in zowel de eerste als de tweede termijn de nadruk te leggen op het feit dat het landelijke routes zijn. Als de minister van Verkeer en Waterstaat dezelfde redenering zou volgen dan kunnen we ook de autosnelwegen bij de provincies onderbrengen.

En zo ging het maar door. De Kamerleden droegen veel punten aan maar de minister wist steeds de dans te ontspringen. Soms doordat de Kamerleden de vraag niet helder hadden (landelijke routestructuren), een andere keer omdat het een verantwoordelijkheid was van de lokale overheid (toeristenbelasting), dan weer omdat het een verantwoordelijkheid is voor de sector zelf (cijfers over de gastvrijheidseconomie), of een ander departement (visumverstrekking en verlengde meivakantie), of omdat de minister de risico’s voor de volksgezondheid te groot vindt (legionellabestrijding). Bijna altijd kon de minister de vragen eenvoudig wegspelen. Als het dan echt op zijn bordje lag, vroeg hij de Kamerleden om knelpunten en concrete dossiers aan te dragen (toegankelijkheid landgoederen) en beloofde daarop actie te ondernemen. Op terreinen als regeldruk, regelluwe zones en het ondernemingsdossier, die duidelijk bij EZ horen, zijn door eerdere kabinetten al stappen genomen en hoefde de minister alleen te beloven de vinger aan de pols te houden en de Kamerleden op tijd over de voortgang te informeren of soms een kleine versnelling te beloven.

Zelfs toen de minister werd verweten geen visie op de sector te hebben was Kamp onverstoorbaar. In een paar minuten schudde hij zonder op zijn papiertje te moeten kijken een visie uit zijn mouw. Waren er dan helemaal geen zaken waarop de Kamerleden konden scoren? Natuurlijk. Ook Kamp erkende het grote economische belang van de sector en herbevestigde de aanpak van het vorige Kabinet ten aanzien van het ondernemingsdossier, het substantieel terugdringen van de regeldruk en het experimenteren met regelluwe zones. Na een kleine twee uur was het weer gedaan en stonden de altijd trouwe vertegenwoordigers van de sector weer buiten op een zonovergoten Binnenhof. Dat dan weer wel! Mooi toeristenweer!