Permanent wonen

In de 45 jaren dat Maas recreatie bedrijfsmakelaardij actief is in het taxeren, aan- en verkopen van recreatie- en watersportbedrijven, is het ‘permanent wonen op recreatiebedrijven’ een vraagstuk dat geldt als een terugkerend onderwerp van gesprek.

Medio 2025 kwam het bericht dat minister Keijzer het wonen op recreatieparken wil legaliseren. Althans, alleen voor mensen die vóór 16 mei 2024 al in hun recreatiewoning woonden en de regeling zal voorlopig gelden voor 10 jaar. Goede woon- en veiligheidsvoorwaarden blijven evenwel van kracht. Zo wil men proberen de druk op de woningmarkt te verlichten.

Volgens onderzoek waren er per 1 januari 2024 zo’n 59.000 personen ingeschreven als inwoner op een recreatiepark in Nederland. Een stijging van 14% in 5 jaar tijd. De inschatting is dat er in werkelijkheid meer dan 59.000 personen permanent wonen op recreatieparken, maar dat die niet als zodanig staan ingeschreven bij de gemeenten.

In de praktijk komen we regelmatig permanente bewoning tegen op recreatieparken. De ene recreatieondernemer is er blij mee, het zorgt voor toezicht op het park en het is een mooie bron van inkomsten. De andere recreatieondernemer is er absoluut op tegen! Het zorgt voor overlast en het gaat ten koste van het toeristische karakter van het recreatiepark.

De basis van het permanente wonen op recreatieparken is in mijn optiek terug te voeren op het gebrek aan samenwerking/communicatie tussen de desbetreffende gemeente en de recreatieondernemer. Sommige gemeenten schrijven namelijk gasten in op het recreatiepark zonder dit te overleggen met de recreatieondernemer. De recreatieondernemer wordt vervolgens tegen wil en dank geconfronteerd met bewoners op zijn park, en de afdeling handhaving van diezelfde gemeente gaat vervolgens de recreatieondernemer aanschrijven dat hij permanente bewoners op zijn park heeft hetgeen in strijd is met de recreatieve bestemming.

Verder zijn er ook situaties bekend waarbij gemeenten de spoedzoekers op de woningmarkt, die niet snel aan een reguliere woning kunnen komen, door verwijzen naar de plaatselijke camping.

Als het plan van minister Keijzer nog doorgang gaat vinden dan ontstaat er een hele nieuwe situatie, namelijk permanente bewoning gelegaliseerd tegen de wil van de gemeente en/of de recreatieondernemer. De meeste recreatieondernemers hebben het permanent wonen op hun park uitgesloten in hun overeenkomsten en de algemene voorwaarden. Echter, als recreanten kunnen aantonen dat ze van vóór 16 mei 2024 op het park woonachtig waren, dan zouden ze succesvol beroep kunnen doen op het legaliseren van hun woon status.

Enkele ondernemers die ik recent hierover sprak zijn in dat kader gestart met strenge controles en sluiten de camping voortaan in de maanden december en januari. Permanente bewoners, ingeschreven bij de gemeente of niet, worden daarmee in de ban gedaan.

Overigens is het legaliseren van permanente bewoning volgens mij nog niet zo makkelijk als het lijkt. Er wordt gesproken over ‘goede woon- en veiligheidsvoorwaarden’. Daarbij denk ik als eerste aan het Bouwbesluit waar de wooneenheden dan aan zouden moeten gaan voldoen. Dat valt in veel gevallen nog niet mee.