Neem de fiets nou

De fiets nam en neemt een belangrijke plaats in, in onze familie: praktisch maar ook emotioneel. Laat ik daarvan een paar voorbeelden noemen:

• Mijn vader ging eigenlijk altijd op de fiets (een Batavus zonder versnellingen) naar zijn werk ook als voor dat werk (het controleren van belastingaangiften van kleine zelfstandigen in de regio) een fietstocht van zo’n 20 tot 25 kilometer nodig was;
• Het bezoeken van familie in Tilburg vergde zo’n 30 tot 35 kilometer fietsen (op en neer dus 70 kilometer) en dan ging de hele familie op de fiets. Mijn oudste broer en ik op onze eigen fiets, de andere kinderen voorop en achterop de fiets. ‘s Ochtends vroeg al heen, laat in de middag terug naar huis;
• Voor de jaarlijkse 3-weekse zomervakantie in Biggekerke werden de fietsen van de familie een paar dagen tevoren met de trein naar Vlissingen gestuurd;
• Er was een jaar dat mijn oudste broer en ik op vakantie gingen naar kennissen in Amsterdam. We besloten deze tocht met de fiets te doen: 125 kilometer;
• In mijn studententijd ging de reis wat verder: met de fiets (bepakt met tent en kookgerei) naar Denemarken;
• Met mijn echtgenote ging ik eens een weekendje weg op de fiets. In Ermelo namen we een bospad, we ademden de Veluwe in en we kwamen in Wolfheze de natuur weer uit;
• Ikzelf ging ook zoveel mogelijk met de fiets naar kantoor. Soms met een vouwfietsje dat meeging in de trein. Ik was blij toen mijn werkgever met een lease-fietsplan kwam waarin de werknemer een fiets kon kopen op kosten van de werkgever. Ik ging met goed weer met de nieuwe fiets met 10 versnellingen naar kantoor, zo’n 30 kilometer enkele reis.

En dan lees ik nu over fietsvakanties met de E-bike. ChatGPT zegt daarover: de toekomst van fietsvakanties ziet er veelbelovend uit. Fietsen als vorm van recreatie en transport wint aan populariteit over de hele wereld (echt waar: ook in Saudi Arabië, Thailand en Mali. Geen woord over wat te doen als je je Simson bandenplakdoosje of de fietspomp vergeten bent (in de woestijn), geen woord over schuilen voor de regen bij een boer met een boze hond, over vermoeidheid, over zadelpijn, over het ontbreken van een winkel onderweg waar je water of koffie kunt kopen, over een lekke band met een volbeladen fiets, over ontmoetingen met herten of wilde zwijnen in het bos, over de extase van het arriveren op de eindbestemming.

Is die E-bike (is daar ook een passende Nederlandse naam voor?) wel zo goed voor het milieu? Waar en van wat wordt die accu gemaakt? Wat als die accu stuk gaat op vakantie? Is er ook een Simson-accudoosje? Nee, pak nu gewoon de gewone fiets. Misschien met een paar versnellingen en een derailleur. En niet alleen op vakantie maar ook voor woon-werkverkeer. Dan leer je wat het is om te fietsen in deze moderne wereld. De fiets als leefstijl, niet als vervoermiddel voor de luie en verwende mens.

Ex-cryonaut