Waarom we vooral in onze vrije tijd moeite hebben met de lockdown

Van keuzestress naar verveling
Onze vrijetijdsbesteding bestond het laatste decennium en tot de Coronacrisis uit een enorm pallet aan mogelijkheden. Terugkijkend op het laatste decennium is er een enorme groei van het aanbod in vrije tijd, horeca, retail en toerisme geweest. Kortom we waren aan het ver-entertainiseren. We genoten meer van pretparkpret (dagjes uit of meerdere dagen verblijven bij een pretpark). Er was een gigantisch aanbod van escaperooms (meer dan 600, NRIT), trampoline- en klimparken, indoorspeeltuinen en andere family entertainment centers (met karting of lasergaming). Funshoppen was de leisure-activiteit nummer 1.

Er kon worden geslapen op unieke plekken zoals in boomhutten, strandhuisjes, dichtbij dieren (Safari Resort Beekse Bergen) of in vliegtuigen. We leerden glamping (luxe kamperen) kennen. Er was een groei van het aantal campers en steeds meer (luxe) bungalowparken. Edutainment bij musea en dierentuinen liet ons leuk leren. De horeca bood ons steeds meer unieke concepten aan (zoals dakterrassen, bar & boules, poke bowls, hapjesplanken, high wine of beer, gintonic & shotjes bars). Bovendien reisden we de wereld over. We combineerden korte citytrips met een bungalowweekend met virenden, gingen op skivakantie of maakten een mooie rondreis. Kortom we hadden keuzestress in hoe we onze schaarse vrije tijd konden doorbrengen. 

Terug naar de jaren 60
In de laatste 7 weken zijn we teruggeworpen naar misschien wel het begin van de vrijetijdseconomie, de jaren zestig. De natuur was een uitje, we begonnen met bermtoerisme. Nu mogen we ook nog ‘een frisse neus halen’, noodzakelijke boodschappen doen en bijna alleen sociaal zijn met onze families/huisgenoten. Het enige verschil is dat we nu meer thuisentertainment en online mogelijkheden hebben. En veel diensten kunnen aan onze voordeur bezorgd worden (van maaltijden tot boodschappen en kleding). Nu de klussen aan onze huizen veelal klaar zijn, de tuin of het balkon op orde is, een skype- of zoombijeenkomst niet mee nieuw is, lijkt de verveling toe te slaan. Mensen gaan we meer naar buiten en de social distancing wordt niet altijd meer erg nauw gevolgd. De verveling lijkt toe te slaan. 

De mens is eigenlijk een jager en verzamelaar. Een sociaal dier dat al sinds de steentijd samen komt om verhalen te delen. Natuurlijk kan dat nu via diverse online media. Maar in levenden lijve is een bezoek toch anders. Ook iets live beleven zoals een concert, theaterbezoek of een simplele borrel op je werk of in de kroeg is nu niet meer mogelijk. Ook een belangrijke reden dat we de neiging hebben elkaar dan maar op te zoeken en een stoepbezoek, zwaaimoment of gezamenlijke wandeling af te leggen.  

Slowly opening up, naar een nieuw verworven vrijheid
Deze verveling valt gelukkig samen met de strategie van ‘slowly opening up’. Kinderen mogen weer gedeeltelijk naar school, winkels gaan draaien met de 1,5 meterregels. De behoefte naar het ‘nieuwe normaal’ is groot. De eerste dag dat de Ikea’s weer open waren zorgden voor lange rijen. Ook kamperen is weer mogelijk (mits de gast eigen sanitaire voorzieningen heeft) en hotels mogen zelfs hun gasten weer in de horeca ontvangen. De regering hoopt woensdag 6 mei in een persconferentie weer meer perspectief te kunnen bieden. De hoop is dat er weer mee mag en we geen terugval van het aantal Coronagevallen gaan zien. De consument zal zich in ieder geval realiseren hoe luxe ons vrijetijdsgedrag was en zal zeker nu meer bewust gaan genieten van de opnieuw vervorven vrijheid, live belevingen en sociale contacten.