Zelfregulering en de evenementensector

In deze tijd van bezuinigingen probeert de overheid steeds meer onderwerpen neer te leggen bij de sector. Op zich is dit een goed idee als het gaat om kwaliteit en veiligheid. Wetgeving vraagt om inspecties en toezicht, en dat kost aan beide zijden veel tijd en geld. Wie kan het nu beter weten dan de sector zelf? Aan de kant van de ondernemer kost zelfregulering ook geld, maar toch geniet dit wel de voorkeur. Immers, de kwaliteitsbeoordeling wordt door deskundigen uitgevoerd die door de sector zelf zijn gebrieft. Dit betekent overigens niet dat de slager zijn eigen vlees keurt. De kwaliteitsbeoordeling wordt gecertificeerd door erkende instanties. Het nadeel van zelfregulering is dat brancheafspraken onvoldoende bekend zijn bij ambtenaren en politici. Zo komt er bijvoorbeeld toch nog een milieu-inspectie als het desbetreffende bedrijf in het bezit is van het keurmerk Green Key. Toch is er wel behoefte aan regelgeving en wetgeving. Het gaat alleen om de juiste wetgeving: wetgeving die kaderstellend moet zijn en met een duidelijke visie. Nog steeds worden we geplaagd door initiatieven van politici die een probleem constateren, een oplossing aandragen, maar onvoldoende de gevolgen inzichtelijk hebben. Dat kan dan gaan om de praktische uitvoerbaarheid, maar ook om de financiële gevolgen. Denk bijvoorbeeld aan de Wet Bibob voor evenementen. Zowel wetgeving als zelfregulering is wat mij betreft van groot belang. Ook het vertrouwen van twee kanten speelt hierin een essentiële rol. Voor 2013 hoop ik dan ook dat we daarin slagen.