Beleving food ondergeschoven kindje?
Onlangs was ik gastspreker bij Foodservice Network International, een congres over de betekenis van leisure voor food. Een van de sprekers raamde het belang daarvan op circa een miljard euro, terwijl ik had uitgerekend dat vrijetijdsconsumenten, inclusief buitenlandse toeristen, wel voor 6.0 miljard aan eten en drinken spenderen. Kortom, onze sector werd een beetje onderschat, maar daar maken de recreatieondernemers het zelf ook naar. Wie weleens een attractiepark of camping bezoekt, weet hoe schraal de menukaart Er uitziet. Vaak komt men niet verder dan doorsnee snacks, pizza’s, broodjes ‘gezond’. IJsjes en frisdranken (met de bekende merken!) zorgen voor impulsbestedingen, maar meer fantasie is er meestal niet. Dit vooroordeel werd op het congres bevestigd door een spreker van Schuttelaar & Partners, dat een onderzoek gedaan had naar food & beverage in attractieparken en dierentuinen. In meer dan tweederde van de parken komt men niet veel verder dan de standaard hamburgers, kroketten en soms een kopje soep. Slechts een minderheid van bedrijven biedt streekproducten aan, verse sappen en gezonde salades. Het congres vond deels ook plaats in een attractiepark en daar werden de onderzoeksresultaten in praktijk nog eens bevestigd.
Deze onderwaardering voor het belang van food is onterecht. In een onderzoek dat ik lang geleden deed voor De Efteling voor de concepten rondom avondvermaak (‘Uitrijk’) en verblijfsaccommodatie (‘Droomrijk’) bleek dat een groot deel van het bezoek zijn dagje ‘Efteling’ afsloot met een gezamenlijk etentje bij McDonalds, pannenkoekenhuis of een ander familierestaurant. Dit was een belangrijk deel van het uitje. De Efteling heeft hierop geacteerd en zijn foodaanbod aanzienlijk verbeterd. Volgens het onderzoek van Schuttelaar torent De Efteling nu ver uit boven de rest. De nonchalante houding van andere parken jegens food & beverage wordt gerechtvaardigd door het idee dat ‘de bezoekers nu eenmaal voor de attracties komen en niet voor het eten’. Deze constatering is in mijn ogen pure projectie. Omdat men zelf andere zaken belangrijker vindt, denkt men onterecht dat de bezoeker daar ook zo over denkt.
Dat het anders kan, bewees ook Albron/Center Pars. In een zeer inspirerende presentatie werden twee nieuwe foodformules gepresenteerd. Het eerste gaat over Nonna, een arme weduwe uit een Zuid-Italiaans bergdorpje, die ontzettend lekker kan koken. Zij bakt haar pizza’s in een traditionele oven en vertelt de gasten over haar familie en hun droeve verhaal. Nonna is een charmante en hartelijke gastvrouw en vertelt graag over haar geboorteland. Deze formule spreekt zo sterk aan dat het gezin bij het vertrek uit het park vaak nog even afscheid wil nemen van Nonna. Het is een beetje katterig als dan blijkt dat die dag een andere medewerkster Nonna speelt. Het tweede concept is een meer avontuurlijke formule (vooral leuk voor papa en de jongens), Fuego geheten. Hier bevinden de gasten zich in een oude Aztekentempel. De vlammen spatten ervan af en de muurschilderingen zijn mysterieus. Daar hoor je het geluid van sissend vlees en ruik je de geur van knapperig gegrilde groenten. Is Nonna’s hartelijk, Fuego is stoer en spannend.
Met deze bijzondere verhalen beleeft de familie vaak wel twee keer een avondje uit en wordt food van een snelle hap een leuke attractie. Natuurlijk zal niemand naar Center Parcs gaan vanwege het eten, maar het concept draagt wel bij aan een mooie herinnering! Ik denk dat dit voorbeeld veel leisure ondernemers zou kunnen inspireren om daarmee de kwaliteit van verblijf of uitje te verbeteren en de omzet te vergroten. Ondernemers, gebruik je fantasie, maak een verhaal en verwen je gasten! Ze zijn eraan toe.
