De Tour de France winnen we niet
Het lijkt wel of we niet erg goed zijn in leren en onthouden. Fouten maken we met regelmaat en helaas ook dezelfde. Deels onbewust, deels bewust.
Wat zijn dan lerende organisaties? Die bedrijven en instellingen die hun faalpunten registreren, analyseren en er wat mee doen. Elke grote calamiteit wordt onderzocht, van spoorwegongelukken tot aanbestedingsprocedure. Maar nadat de schuldige bekend is, wordt met de analyses vaak te weinig gedaan. Is dat anders in toerisme en recreatie? Niet echt. Ook daar zien we dat bij grote evenementen, zeker als de tijd ertussen een paar jaar bedraagt, het lerend effect van organisaties wegvalt. Politiek wil graag alles nieuw aanpakken, met nieuw beleid. Besturen zien nieuwe uitdagingen en projecteren nieuwe verleidelijke successen. Daarbij wordt het verleden vaak gezien als belemmering. En daarbij komt dat de consequenties van een nieuwe aanpak niet gezien dan wel niet gecommuniceerd worden.
De Tour de France kost Nederland geld, veel geld. Dat gaan bezoekers met hun bestedingen nooit compenseren, dat is uit voorgaande evenementen gebleken. Maar er zijn wel heel andere effecten, die de investeringen kunnen verantwoorden: bekendheid van een stad als sportstad (we hebben er inmiddels drie bij elkaar: Amsterdam, Rotterdam en Utrecht). Het evenement als aanleiding voor zakelijke evenementen, lokaal maar ook nationaal, draagt bij aan de credit van bestuurders en die van Nederland als potentiële organisator van grote wereldsportevenementen. We vullen wel degelijk toch een aantal doelstellingen in ongemerkt. Maar door verkeerd communiceren zijn er vaak negatieve berichten achteraf, of het nu de Floriade, Bollywood of de Vuelta is.
In Amsterdam moest de Giro duizenden extra bezoekers naar de stad trekken, maar door de genomen veiligheidsmaatregelen konden die er nooit komen. Amsterdam hoeft niet op de kaart gezet worden, maar heeft wel continue veel publiciteit nodig om haar toppositie, ook als vestigingsplaats voor bedrijven, te behouden. Is de communicatie elders anders? Nee, in London werd ook geklaagd over de Olympische spelen terwijl toch en passant een heel stadsdeel werd gerenoveerd.
Meer transparantie wat wel en niet met evenementen bereikt wordt is wenselijk, voor de burger, de bedrijven en sponsoren, maar ook voor bestuurders. De schimmigheid rond het grote geld in de sport neemt al toe. Laten we nu snel het hele plaatje eens tekenen en alle positieve en negatieve effecten op een rijtje zetten, het werkelijke rendement in alle richtingen meten. Dan kunnen we meer gefundeerde en transparante beslissingen nemen in de toekomst. Eerlijk zijn naar elkaar. Dan winnen we misschien niet de Tour de France, maar wel een heel belangrijke wedstrijd…
Hans Dominicus, directeur CELTH.
Deze column verscheen in Recreatie & Toerisme juni 2015.
